نمایی از پائیز هزار رنگ

جاده چالوس و پائیز هزار رنگ

تهران- کرج- گچسر- سیاه بیشه- هزارچم- مرزن آباد -چالوس
هر کدام بنحوی زیباست ولی امان از قشنگیهای بین مرزن آباد تا شهر چالوس که چیز دیگری است در این پائیز برگریز. تمام رنگها به مهمانی نور و آسمان آمده اند و پیشکش چشمان گرسنه توست اینهمه زیبایی خدای من...

اینکه در ساعت 6صبح از درب منزل تصمیم بگیری که بروی بقصد جاده چالوس برای دیدن و نصیب بردن هر چه بیشتر از این زیبایی و میان قصد رفتن و جا ماندن از اینهمه راه به زعم دوراندیشی و مصلحت طلبی و نداشتن وقت و مرخصی کافی همراه عزیزتر از جانت بخواهد که خود را به او سپاری تا امروز را برایت بسازد و تو چه خوش تصمیم میگیری تا در ساعت 12ظهردر رستورانی در چالوس مشغول خوردن کباب ترش و میرزاقاسمی و سیرترشی باشی و زیتون پرورده و کیفور از اینهمه اراده و بیخیال از برگشت اینهمه راه ولی وقتی ساعت 15عصراز دریای واقعا آبی و آرام در این فصل که انگار برای استقبال اینهمه خواست تو اینچنین دلبری میکند و رفتن را برایت مشکل میسازد بی تاب خداحافظی کنی بقصد برگشت به تهران که با فرا رسیدن شب وهم انگیز و کوههای پوشیده از درختان برنگ تاریکی عقل دور اندیش ات را هر چه بیشتر به سخره میگیرند باز اوست که کلوچه و زیتون و کاسه چوبی و تحفه ای یادگار از این زیبایی دلفریب همراهت میکند که دل خوش کنی و بیم نداری و یاد آری که خود را به او سپرده ای و وقتی در ساعت 21 به سلامتی اراده مشغول پذیرایی از خودت و همراه و هم نفس عزیزتر از خودت هستی از این خودسپاری مانند همیشه پیروز میدان باشی و در درونت هزاران بار تکرار کنی که وای چقدر در این لحظه زندگی به کام است ....